Kamperen in uitdagende omstandigheden

José gaat met de Tuareg én haar hond kamperen in uitdagende weersomstandigheden.

Terug van mijn avontuur met mijn Aart Kok Tuareg in Het grote bos in Doorn mét privé sanitair. Daar lag de uitdaging niet. Ik kampeerde er een hele week alleen met mijn hond. Slagregens, storm, windstoten, wolkbreuken, en twee dagen zon. Opgestapelde zeecontainers in Rotterdam vielen om, oké dat was dichter bij de kust, maar in het midden van het land waaiden ook bomen om. Mijn vouwwagen, de hond en ik, trotseerden al deze barre weersomstandigheden. Teambuilding was het. 

De tent én de luifel bleef strak overeind. Een hoop kabaal zowel van de storm, de wind als van de nachtelijke wolkbreuken, maar binnen en onder de luifel bleef het droog. Voor ’t eerst het windscherm mee opgezet, dat hielp te voorkomen dat er wind onder de luifel kwam. Maar het belangrijkste was dat de Tuareg met de achterkant naar ZW stond, waar de storm vandaan kwam.

Veel dank aan mijn zoon die mij wegbracht (en ophaalde) en de tent zo strak opgezet kreeg. We hebben veel tijd besteed om de wagen goed waterpas te krijgen alvorens de tent uit te klappen.

Het klinkt gek, maar ik vond het toch heel leuk. Het is een paradijs voor m’n hond. Meteen aan de camping is een losloopgebied met stuifzandgebieden. En we hebben elke dag droog weer gehad bij onze talloze wandelingen. Dat wil zeggen, ik wandel, de hond rent en rent.

Ik heb het niet koud gehad. De eerste koude nacht een wollen muts opgehad waardoor je zelfs warme voeten krijgt! Verder overdag alles in laagjes. Eén dag alle lagen aangehad, een dag later was de warmste dag van de week met 28 graden. Kleding hield ik in dichtgeritste tas of in de afgesloten slaapcabine. Los in de voortent wordt alles klam.

Wie haalt het in zijn hoofd met dit slechte weer te gaan kamperen. Ik had het niet willen missen.

Tekst & beeld: José Huurdeman